ฉันชอบเธอ
ฉันชอบเธอ...
เหมือนกัน
ฉันชอบเธอนะ
ชเวจุนอู
ฉันชอบเธอ
- โอ๊ย! ร้อนจัง - เธอโอเคมั้ย
เครื่องมันเป็นอะไรไป
ซูบิน
เธอโอเคหรือเปล่า
อือ พอกินยาก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว
แล้วข้อสอบล่ะ
เสร็จแล้วล่ะ ฉันกับจุนอูนั่งสอบที่นี่
โทษทีนะ
ฉันควรต้องพาเธอมาห้องพยาบาลแท้ๆ
ไม่เป็นไร ฉันสบายดี
ถ้านายทำโจทย์ผิดเพราะฉัน ฉันคงมาโรงเรียนไม่ได้
แม่นายต้องฆ่าฉันแน่
ไม่เอาน่า
ไร้สาระ
ขอบใจนะ จุนอู
นายไปได้แล้วล่ะ
- ครูคะ มือจุนอู... - ครูครับ มือซูบิน...
ตายแล้ว โทษทีนะ
แม่คะ
สวัสดีค่ะ คุณแม่
ซูบินเกิดปวดท้องเฉียบพลันตอนทำข้อสอบ
ค่ะ
ทำไมต้องเป็นตอนสอบเลขด้วย
ทั้งเสียเวลาไปตอนมาที่นี่
แล้วนั่งทำข้อสอบที่นี่เธอมีสมาธิหรือเปล่าคะ
นี่เป็นการสอบครั้งสำคัญด้วย
ทำไมต้องตอนสอบเลขด้วย
จะทำยังไงดีเนี่ย
ฮวียอง
ฉันจะทำยังไงได้บ้าง ขอโทษด้วยนะ
เธอไม่ได้ทำข้อสอบเพราะซูบินหรือเปล่า
ไม่ใช่ผมครับ
นั่นคือคนที่แบกซูบินมาที่นี่
อ๋อ
ขอบใจนะ
เธอมาหลังสอบเสร็จเหรอ
เธอทำถูกต้องแล้ว การสอบต้องมาก่อน
ให้ตายสิ
สวัสดีครับ
- ซูบิน ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
ครูคุมสอบอยู่ ก็เลยออกมาไม่ได้
- สวัสดีครับ คุณแม่ - ค่ะ สวัสดีค่ะ
ครูคะ จะทำยังไงดีคะ
นั่นสิครับ
เธอเสียเวลาตอนมาที่นี่ ทำไงดีคะ
เธอไม่ได้เลือกที่จะป่วยสักหน่อย
ควรพิจารณาด้วยนะคะ
ฉันรู้ว่าเธอทำข้อสอบต่อที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าเธอจะมีสมาธิมั้ย
มันจะทำฉันบ้าตายแล้ว นี่เป็นการสอบครั้งสำคัญด้วย
ผมจะเช็กว่าเธอไม่เสียเปรียบอะไรครับ...
ไม่มีกฎสำหรับเรื่องแบบนี้เหรอคะ
ผมไม่แน่ใจครับ ต้องขอไปดูก่อน
- แต่คุณบอกว่าคุณจะเช็ก... - ออกไปกันเถอะค่ะ แม่
ลูกมีสมาธิทำข้อสอบมั้ย
- มีค่ะ หนูพยายามเต็มที่แล้ว - พระเจ้า โอเค
- ขอบคุณค่ะ - ฉันแน่ใจว่าเธอไม่มีสมาธิ
เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไงได้บ้าง
- การสอบมันจบไปแล้ว - ไปกันเถอะค่ะ แม่
แม่เข้าใจน่า! ยูซูบิน
แกดูสบายดีนะ แกป่วยจริงหรือเปล่า
ทำไมเราไม่ไปคุยกันข้างนอกครับ
- ครูคะ ไปคุยกันข้างนอกเถอะค่ะ - ได้ครับ
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
คุณแม่ครับ คุณนัดแพทย์ตรวจ ได้ทันทีเลยเหรอครับ
ค่ะ
เพื่อนจากม. โซลเป็นเจ้าของคลินิกค่ะ
ฉันอยากให้ซูบินตรวจคำตอบ ก่อนเรากลับไป
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ
ผมจะแจกกระดาษคำตอบทันที ที่ตรวจเสร็จครับ
ผมจะเฉลยคำตอบให้ครับ
ใช่แล้ว เรามีฮวียองอยู่
เขาทำได้เต็มตลอด
ให้ซูบินไปตรวจคำตอบกับเธอก็ได้
ก็ได้ครับ
- ยูซูบิน! ไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย - ซูบิน
เธอทำฉันกลัวนะ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำไมถึงหยิบได้ไพ่พระจันทร์
ฉันหยิบได้ไพ่ใบนี้ตลอด เวลารู้สึกว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
พูดแบบนี้อีกแล้ว
พูดเหมือนกับตัวเองเป็นแม่หมองั้นแหละ
พยายามทำนายสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น
ทุกคน ไปกันเถอะ
นี่
มาตรวจคำตอบเลข ก่อนจะเริ่มทำความสะอาดกัน
ไว้ค่อยลงรายละเอียดทีหลังในกลุ่มติว
พระเจ้า ฮวียอง นายนี่ขยันจริงๆ เลย จะรีบไปทำไม
เออ มาตรวจกันเลย
โอเค มาดูกัน
คำถามแรกง่ายใช่มั้ย คำตอบคือข้อสาม
พระเจ้า ตอบผิดเฉย
ฉันตอบผิด
คำตอบข้อสองคือข้อสาม
ซีเหรอ
คำตอบข้อสามคือข้อสี่
- บ้าเอ๊ย - ไม่นะ
คำตอบของข้อสามคืออะไร
ข้อสี่
มีสมาธิหน่อย ทุกคน
อะไรนะ คำตอบคืออะไร
- คำตอบข้อสี่คือข้อหนึ่ง - โอเค!
คำตอบข้อห้าคือข้อสอง ข้อต่อไป...
ครูคะ เด็กที่แบกซูบิน เขาดูหน้าตาคุ้นๆ นะ
เขาชื่อจุนอู เขาเพิ่งย้ายมาที่นี่ได้ไม่นานครับ
เขาคือคนที่ถูกบังคับย้ายหรือเปล่าคะ
ก็ เรื่องนั้น...
เป็นการย้ายแบบทั่วไปครับ
จุนอู จะไปไหนเหรอ
ไม่รอตรวจคำตอบก่อนเหรอ
วันนี้ผมมีหน้าที่เก็บขยะรีไซเคิลครับ
ทำไมเด็กแบบนั้นถึงแบกซูบิน ไปห้องพยาบาล
ฉันหมายถึง คุณก็อยู่ตรงนั้น
ผมไปคุมสอบที่อีกห้องครับ
ครูโอ แบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ
ซูบินจะไปคลุกคลีกับเขาตอนนี้ไม่ได้
ครั้งที่แล้ว พวกเขาโดนจับคู่กัน
- จุนอูไม่ใช่เด็กไม่ดี - เขาถูกบังคับย้ายมาที่นี่
ครูคะ ฉันขอให้ช่วยดูแลหน่อยนะคะ
โอเค ได้ครับ
ฉันทำได้ดีเท่าที่หวังไว้
ซูบินดูโอเคขึ้นแล้ว
- ไปคาราโอเกะกันเถอะ - คาราโอเกะเหรอ ยอดเลย
ฉันทำได้ดีกว่าครั้งที่แล้ว
ฉันได้คะแนนพอๆ กัน
ฉันไม่ชอบเลขเลย
ยูซูบิน
ทำข้อ 15 ถูกมั้ย
ไม่ ฉันเลือกข้อหนึ่งไป
เธอทำผิดไปกี่ข้อเนี่ย
เธอมีปัญหาอะไร ซูบินทำได้ดีกว่าตั้งเยอะ
ฮวังโรมี
เธอทำได้แค่นี้ แล้วต้องเล่นใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ
"ยูซูบินสอบผ่าน ทำไมฉันถึงไม่ผ่าน"
"โอ๊ย"
"เวียนหัวจังเลย"
เธอเรียนคลาสของซงแจยอง เขาคงเก็งข้อสอบให้
คำถามพวกนี้งี่เง่าจริงๆ
โรมี...
ทำไมพูดจาแบบนี้กับคนป่วยนะ
เฮ้ย มุนชานยอล
พระเจ้า ให้ตายสิ...
ระวังปากหน่อยได้มั้ย
ช่างมันเถอะ
พิลซัง เงียบน่า
เด็กที่แบกซูบินมาที่นี่
อ๋อ
ขอบใจนะ
แกทำข้อนี้ผิดด้วยเหรอ อันนี้อีก
แกทำโจทย์ง่ายขนาดนี้ผิดได้ยังไง
ฉันยังแก้โจทย์นี้ได้เลย
แกจะได้เกรดเอบวกได้ยังไง ไม่มีโอกาสแล้วล่ะ
ทำไมแกถึงลาออกจากชั้นเรียนครูซง
อะไรทำให้แกมั่นใจขนาดนั้น
แม่เป็นห่วงเรื่องสอบมากกว่าที่หนูปวดท้องอีก
ปวดท้องกินยาเดี๋ยวก็หาย
ใช่ว่าแกเป็นอะไรร้ายแรงสักหน่อย ซูบิน
พระเจ้า แกนี่อ่อนแอจริงๆ เลย
แกจะรอดจากสนามรบได้ยังไง ถ้ามีทัศนคติแบบนี้
หนูขอโทษที่จิตใจหนูอ่อนแอ
ฉันได้ยินว่าเด็กที่แบกแกไปเป็นตัวปัญหา
ชเวจุนอูไม่ใช่ตัวปัญหาค่ะ
ยังไงก็ตาม เขาถูกบังคับย้ายมาที่นี่
เขาคือไอ้หนุ่มหล่อๆ หน้าโรงเรียนกวดวิชาใช่มั้ย
คนที่มีผู้หญิงสาวๆ ที่อาจเป็นแม่หรือป้าของเขา
คนที่ถือกระเป๋าของเก๊
เขาใช่มั้ย
ทำไมเขาถึงแบกแก
ทำไมแกถึงไปคลุกคลีกับเขาอยู่เรื่อย มีอะไรหรือเปล่า
ชอบเขาเพราะเขาหล่อใช่มั้ย
- อย่าริอ่านไปคบกับเขานะ - ค่ะ ไม่คบ
อย่าได้ไปอยู่ใกล้ๆ เขาเลยนะ
แกไม่ควรเป็นเพื่อนกับเด็กแบบเขา
- อย่าไปสนิทกับเขา - เราเป็นแค่เพื่อนร่วมห้องกัน
เบาเสียงหน่อย
ข้อสอบเลขยากเลยใช่มั้ย
แม้แต่ฉันยังคิดว่ายากใช้ได้เลย อย่าเพิ่งหมดกำลังใจไป
พนันว่าเขาคงได้เต็มอีกแล้ว
เรามาทำสอบปลายภาคให้ดีกว่านี้นะ
ฉันจะช่วยพวกนายเอง
ดูข้อต่อไป
ข้อ 15
ครูเลขวางกับดักไว้เพื่อหลอกเรา
นี่มาฮวียอง
นายบอกเพื่อนๆ ว่าคำตอบข้อ 15 คือข้อสี่เหรอ
จะเป็นข้อสี่ได้ยังไง
ข้อ 15 เหรอ คำตอบที่ถูกคือข้อสี่
เดี๋ยวก่อนนะ
นายเป็นบ้าอะไร ซังฮุน
นายติดกับดักแล้ว
ไม่เลย คนติดกับคือนายต่างหาก
ถ้านายแก้แบบนี้...
T สแควร์คือ... 9t ลบ k...
ดังนั้น t เท่ากับ...
และ k เท่ากับ 0
นี่คือตรงที่นายติดกับดัก
ฮวียองติดกับดักว่ะ
สรุปก็คือ k...
นั้นรวมใน 0 ด้วย
ดังนั้น คำตอบคือข้อสอง
ไอ้โง่เอ๊ย
โง่จริงๆ
ครูซน ช่วยแก้โจทย์เลขให้ผมหน่อยได้มั้ยครับ
ครูเกือบถึงโรงเรียนแล้ว ไว้จะโทรหาตอนถึงนะ
ไม่ครับ ต้องแก้โจทย์เดี๋ยวนี้เลย
ตอนนี้เลย
ครูขับรถอยู่...
ครูจะจอดให้เพราะความรัก ในวิชาเลขของเธอแล้วกัน
ครูของเธอตั้งโจทย์ที่ซับซ้อนอยู่...
เพื่อให้พวกเธอตกหลุมพราง
มันมีคำตอบที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่าใช้วิธีไหนคิด
แล้วคำตอบคืออะไรครับ
ก็ได้ ขอเวลาเดี๋ยว
คำตอบที่ถูกต้องก็คือ...
ข้อสอง
ครูแน่ใจนะครับ
เกินไปหน่อยมั้ยที่ถามครูแบบนั้น
ถ้า t เป็นจำนวนบวก และมากกว่า 0...
บ้าเอ๊ย!
แม่ง!
ถ้าแบบนั้นจะยาก ต่อการทำให้เสร็จในครึ่งปีแรก
ส่วนไหนที่ล่าช้าเหรอ
โอเค
งั้นครั้งนี้ฉันจะเข้าร่วมประชุมวางแผนด้วย
ฉันชอบเธอ...
เหมือนกัน
ฉันชอบเธอนะ
หลังจากสารภาพกับฉันแล้ว...
ทำไมเขาถึงไม่ทำอะไรเลย
อย่าบอกนะว่า...
มันไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ
รู้สึกแปลกๆ นะเนี่ย
ทำไมมันดูไม่จริงเลย
เสร็จแล้วจ้ะ
หนูจ๊ะ
เธอไม่ได้เป็นโรคอะไรใช่มั้ย
น่าจะเป็นเพราะความเครียด
อย่าไปกดดันลูกสาวมากสิ
ฉันปล่อยเธอมามากพอแล้ว
เธออ่อนไหวเกินไป
ขอตัวสักครู่นะ
สวัสดีค่ะ ผู้อำนวยการ
ไม่อยากจะเชื่อแม่เธอเลย
เหนื่อยล่ะสิใช่มั้ย
ตอนมหาลัยเธอก็มีเชื่อเรื่องความเขี้ยวอยู่
- หมอคะ - ว่าไง
เอ่อ...
ตอนเราป่วย... หมอเรียกว่าอะไรนะคะ ภาพหลอน
อาการหลอน
เป็นไปได้มั้ยคะว่าจะมีอาการแบบนี้
วันนี้ก็พักไปก่อน
แกทำตามสัญญาว่า จะได้เกรดเอบวกไม่ได้
ต่อจากนี้ไปแกต้องฟังฉันแล้วนะ
ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว มีงานค้างเต็มไปหมด
กินข้าวต้มซะนะ
ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ แม่
[ชเวจุนอู]
ตอนเธอเครียดมากๆ สภาพทางจิตเธอจะไม่มั่นคง
ดังนั้นเป็นไปได้ที่จะเกิดอาการสับสน
ตัวอย่างเช่น เธออาจจะคิดว่า สิ่งที่ใจเธอต้องการเป็นเรื่องจริง
แบบนั้นนี่เอง...
ฉันแอบหวังว่าเรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นจริง
เธอตัวหนัก
เมื่อกี้ที่แบกเธอมาคือหนักมาก
นึกว่าหลังจะหักแล้ว
ใช่แล้ว
ว่ากันว่าคนเราจะเห็นแต่สิ่งที่อยากเห็น
และได้ยินแต่สิ่งที่อยากได้ยิน
หาเหตุผลมาเข้าข้างตัวเองเหรอ
ไม่นะ
ต้องเข้าข้างตัวเองแน่ๆเลย เพราะฉันอายมากๆ
ไม่
ไม่เหรอ ถ้าแบบนี้ล่ะ
- โอ๊ย! ร้อนจัง - เธอโอเคมั้ย
อะไรเนี่ย
ทำไมอะ
ทำไมถึงไม่เป็นไร
พระเจ้า!
ซูบิน อยู่บ้านมั้ย
ถ้าเธอหายดีแล้ว แวะมาหาหน่อย
เรากำลังมีปาร์ตี้ฉลองสอบเสร็จกัน
ซูบิน!
ซูบิน เธอควรพักผ่อนไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่สน!
ทุกคน โอเจมาแล้ว...
กับชเวจุนอู
ฉันชอบเธอจริงๆ
เธอคิดว่ามโนไปเองเหรอ
ไง ยูซูบิน
โอเจ! ชเวจุนอูอยู่ไหน
เขาต้องไปทำงาน
เขาต้องไปทำชดเชยที่ขาดงานช่วงสอบ
ว่าแล้วเชียว
มันเป็นแค่...
ความฝัน
ครั้งนี้จัดเต็มมาก
พลังเสียงฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว
ยูซูบิน
เธอเป็นอะไรไป
เดี๋ยวก็ร่าเริง เดี๋ยวก็เศร้าซึม
เพราะว่าเธอไม่ได้เอบวกวิชาเลขเหรอ
แล้วไง ปล่อยมันไปเถอะ
โอเจกลับไปแล้วเหรอ
ใช่
เขาต้องไปช่วยพ่อที่ร้านอาหาร
ฉันขอไปห้องน้ำหน่อยนะ
- ยุนโซเย - ว่าไง
อีกแล้วเหรอ
ใครจะไปคิดว่าสวยๆ อย่างเธอ มีปัญหาเรื่องกระเพาะปัสสาวะ
เธอจะสนไปทำไม
ซูบิน
เธอไม่สบายจริงๆ ใช่มั้ย
ให้พากลับบ้านมั้ย
ตรงนั้น
ตรงนั้นด้วย
เห็นมั้ยว่าแม่นายสร้างปัญหาแค่ไหน
ตอนที่เธอมาทำงานแทนนาย
เข้าใจแล้วใช่มั้ย
แม่นายอายุมาก เกินกว่าที่ฉันจะสั่งได้
ฉันเลยต้องจัดร้านคนเดียวเลย
แล้วก็แบกแต่ของหนักๆ
โอ๊ย แขนฉันยังเจ็บเลย
แม่ทำดีที่สุดแล้วครับ
ขาแม่บวมเป่งเลย
แม่แปะกอเอี๊ยะตั้งสองแพ็ค
ไอ้เด็กแสบ
งั้นนายก็มีปัญหาเหรอ
ไม่ได้การแล้วฉันจะโทรหาหัวหน้า
แล้วบอกเขา...
- ทุกเรื่องที่นายทำพลาดไป... - ไม่ เดี๋ยวก่อนครับ
โทษทีครับ
ผมจะจัดร้านด้วย
งั้นนายก็ยังมีจิตสำนึกอยู่
ไปกินข้าวก่อนไป
นายต้องใช้พลังงาน
ให้ตาย
ไม่มีวันไหนเลยที่นายไม่เจ็บตัว
นี่เป็นปัญหานะ รู้มั้ย
ฉันควรโทรหายูซูบินมั้ยนะ
มีอะไรอีก
ทำไมถึงนิ่งไปเลย
นายกำลังซาบซึ้งกับกิมบับอยู่เหรอ
ใส่ซื่อจริงๆ เลย
ขอโทษนะครับ...
คืองี้...
ผมบอกชอบคนบางคนไป...
นายเหรอ
เธอคือใคร ใครเหรอ
ไม่ ไม่ใช่ผมครับ
เพื่อนในห้องผมน่ะ
เขาชื่อโอเจ
เขา...
หลังจากที่บอกว่าชอบไปแล้ว
ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ
เขาไม่รู้ได้ยังไงกัน
ชัดเจนจะตายไป
ชัดเจนเหรอครับ
เขาควรทำยังไงต่อ
หลังจากบอกชอบผู้หญิงไปแล้ว...
ขั้นต่อไปก็คือ...
จูบเธอ
มีคนบอกชอบเธอเหรอ
- บอกเธอเหรอ - ใครกัน
- มาฮวียองเหรอ - มาฮวียองเหรอ จะบ้าหรือไง
เขาจะพูดแบบนั้นอีกทำไม
ไม่ใช่ฉัน
เพื่อนของฉันสมัยม. ต้นน่ะ
ม.ต้นเหรอ
ใคร
มินซอเหรอ ยูรีเหรอ
เปล่า คนที่พวกเธอไม่รู้จักน่ะ
ยังไงก็ตาม มีคนสารภาพรักกับเธอ
แต่หลังจากนั้น เขา....
ไม่ได้โทรหาเธอเลยเหรอ
พวกเขาไม่ได้วางแผนไปเจอกันเหรอ
ไม่เลย
แต่...ฉันได้ยินว่าพวกเขา...
มีงานยุ่งๆ ที่โรงเรียนหรืออะไรสักอย่าง
แล้วข้อความล่ะ
แต่...
ฉันยังได้ยินอีกว่า...
หมอนั่นเป็นคนที่ยุ่งมากๆ
ไม่เอาน่า
ไม่ว่าเขาจะยุ่งแค่ไหน
มันก็ผิดนะ
มันเป็นวันที่เขาสารภาพรักกับเธอนะ
เป็นวันแรกในฐานะคู่รัก
วันแรกในฐานะคู่รักเหรอ
ใช่เลย
หลังจากฉันขอโอเจคบ เราไปกินพาสต้าด้วยกันในวันนั้น
ตรงนั้น ที่ห้าง
เฮ้อ ฉันคิดถึงโอเจแล้ว
เธอใช่มั้ยล่ะ
อะไรนะ
เปล่า
ไม่เอาน่า เธอแน่ๆ เลย
ไม่ใช่!
เธอแน่ๆ
ไม่ใช่ฉัน! ให้ตายสิ
ฉันล้อเล่นน่า
ไม่มีทางใช่เธอหรอก
โรมีทำอะไรอยู่นะ
เธอไม่มาร้องคาราโอเกะด้วยซ้ำ
เธอบอกว่าจะไปสปาหรูกับแม่
ที่โรงแรม
ไม่มีทางเป็นฉันหรอก
โรมี
อยู่ไหนเนี่ย
ฉันกำลังจะไปกินข้าวเย็นกับแม่ หลังทำสปาเสร็จ
พวกเธอไปได้เลยนะ
โอเค เจอกันพรุ่งนี้
คุณบอกว่าเท่าไหร่นะคะ
250,000 วอนต่อเดือน
แพงขนาดนั้นเลยเหรอคะ
เป็นการติวแบบตัวต่อตัว พร้อมทั้งให้คำแนะนำ
เธออยากสมัครเลยมั้ย
ขอคิดดูก่อนนะคะ
ทำไมมันถึงแพงจัง
พ่อคะ
ทำไมถึงไม่มารับหนูคะ
โทษทีนะ โรมี
พ่อต้องขับรถไปส่งผอ. โรงพยาบาล ที่ต่างจังหวัดกะทันหัน
โทษทีนะ
อะไรกันเนี่ย
ฮวียอง
ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ
เรื่องโจทย์เลขหรือเปล่า
ครูได้ยินจากครูสอนเลขแล้ว
แค่โจทย์ข้อเดียวเอง อย่ากังวลมากไปเลย
การสอบจบแล้ว กลับบ้านไปพักผ่อนไป
ข้อเดียวเหรอ
ชีวิตผมอาจเปลี่ยนเพราะคำถามข้อเดียว
แค่ข้อเดียวเหรอ
นี่ ไอ้เด็กบ้า
เลิกเวอร์ได้แล้ว
หมายความว่าไงว่าชีวิตอาจเปลี่ยนไป
เพราะเธอเอาแต่คิดแบบนั้น
ข้อมือเธอถึงไม่หายสักที
เธอต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบ้างนะ
เธอจะทำอะไรไม่สำเร็จ เพราะเธอเอาแต่คิดเรื่องแบบนี้
ครูจะไปรู้อะไรครับ
ครูไม่ได้จบมาจากม. โซล
ครูไม่ได้เรียนที่ม. โซลด้วยซ้ำ
ครูจะไปรู้อะไร
นี่ ฮวียอง
มา...
เฮ้ย!
ไอ้เด็กบ้านั่นไม่มีมารยาทเลย
นี่ มาฮวียอง!
ลูกอยู่ไหน
กลับมาบ้านด่วน
เราต้องหารือกันเรื่องคะแนนเลขของลูก
เธอเอาแต่คิดวนไปวนมา ก็ยิ่งสับสนน่ะสิ
เธอควรไปพิสูจน์ว่ามันจริงหรือไม่
ไป
วันนี้ทำงานได้ดีนะ
มันไม่ได้จบแค่นั้น หลังจากนายสารภาพกับใครไป
นายควรจูบเธอเพื่อเป็นการฉลอง...
หรือถ้ายากไป นายควร...
อย่างน้อยก็ส่งข้อความหาเธอต่อไป
เพื่อให้แน่ใจว่าได้รับการยืนยัน
"นี่ เธอ...สิ่งที่ฉันเพิ่งพูดไป"
"ฉันหมายความแบบนั้นจริงๆ"
"ตั้งแต่วันนี้..."
"เราเป็นแฟนกันแล้วนะ"
"เข้าใจมั้ย" อะไรทำนองนี้
หลังจากผู้หญิงรับคำสารภาพแล้ว
จู่ๆ ทุกอย่างจะรู้สึกดีไปหมดสำหรับเธอ
"นี่เรื่องจริงเหรอ"
"ถ้าเป็นความฝันล่ะ"
เธอก็จะเริ่มสับสน
มันจะทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกวีอาร์
เธอจะเสียสติไปเลย
ยูซูบิน
สิ่งที่ฉันพูดก่อนหน้านี้...
ยูซูบิน...
รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ไม่เอา พูดตรงๆ เลยดีกว่า
ยูซูบิน
สิ่งที่ฉันบอกกับเธอ ที่ห้องพยาบาลก่อนหน้านี้...
ได้ยินว่ามันชื่อบอมบีนี่
ไง
ฉันขอซ้อนท้ายบอมบีได้มั้ย
วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี
ยางหลังมันแบน มันเลยไม่ค่อยดี
โทษทีนะ ลาก่อน
งั้นขอยืมบัตรขึ้นรถบัสหน่อยสิ
ฉันลืมกระเป๋าเงินไว้ที่โรงเรียน
ฉันใช้มันไม่ได้
ชเวจุนอู...
ฉันมีอย่างนึงจะถามนาย
นายชอบซูบินหรือว่าฉัน
- อะไรนะ - ฉันคิดว่านายชอบฉัน
เพื่อนๆ ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
แต่ครั้งล่าสุด ดูเหมือนว่า นายจะสนใจซูบินนะ
เพราะฉันเอาแต่ไม่สนใจนายใช่มั้ย
"ได้คบใครสักคนดีกว่าไม่ได้คบใครเลย" เหรอ
ตาบื้อ
นายคิดว่าการจะได้เดตกับ ราชินีแห่งชอนบงเป็นเรื่องง่ายๆ เหรอ
นี่มุนชานยอล
ฮวังโรมีต่างหาก
มุกนั่นมันน่าเบื่อแล้ว รู้มั้ย
ก็ได้ ฮวังโรมี
ขอพูดให้ชัดเจนนะ
- ฉัน... - รถบัสมาแล้ว
ชเวจุนอูหน้าแดงตลอดเวลาเห็นฉัน
น่ารักชะมัด
นั่นสินะ
ฉันลืมไปได้ยังไง
- คนเดียวครับ - สองคนค่ะ
- ไม่ครับ แค่คนเดียว - สองคน
- รีบๆ ขึ้นไปเถอะน่า - สองคน
ขอลงหน่อยครับ
ผมจะลงครับ
คุณครับ โทษทีครับ ผมจะลงครับ
กลับดีๆ นะ
นี่ ชเวจุนอู!
เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ไม่มีทาง
บ้าเอ๊ย จุนอู...
ครูจะไปรู้อะไรครับ
ครูไม่ได้จบมาจากม. โซล
ครูไม่ได้เรียนที่ม. โซลด้วยซ้ำ
ครูจะไปรู้อะไร
บ้าเอ๊ย
แม่ฉันก็พูดแบบนั้นเมื่อ 10 ปีก่อน
ไอ้เด็กนั่น
เดี๋ยวก่อนนะ
วิญญาณแม่เข้าสิงเขาหรือเปล่า
ใช่มั้ยครับ แม่
คนมีเป็นล้าน ทำไมแม่ต้องเลือก สิงมาฮวียองด้วยนะ
ยังไงก็ตามผมคิดถึงแม่นะ
เธอไม่ได้เดตใครเลยด้วยซ้ำ
ยังมีหน้าไปให้คำแนะนำเขาอีก
สัมภาษณ์ไม่ผ่านอีกครั้งแล้วด้วย
เยี่ยม
งานดีจริมๆ
น้ำมูกไหลหมดแล้ว
ชีวิตฉันเศร้าพออยู่แล้ว
ทำไมคุณต้องร้องไห้แล้วทำตัวน่ารำคาญด้วย
นี่คุณ
ถ้าคุณจะร้องไห้ต่อ ช่วยไปร้องข้างนอกด้วย
- คุณ... - ผมไม่ได้ร้องไห้
ตอนนี้ฉันเศร้ากว่าคุณนะ!
ไปร้องไห้ข้างนอกไป
รู้มั้ยว่าฉันอยากร้องไห้มากกว่าคุณอีก
ถึงยังไง ฉันก็ต้องยืนยันให้ได้...
แม้ว่าฉันจะต้องเจอกับความจริงที่โหดร้าย
ทำไมกัน
เพราะฉันเกลียดสถานการณ์แบบนี้
ฉันต้องจัดการให้เรียบร้อยโดยเร็ว
จะได้มีสมาธิเรื่องเรียนอีกครั้ง
ถ้างั้น...
ใครจะไปสนว่ามันเป็นแค่จินตนาการของฉัน
ใช่ว่าฉันจะถูกปรับหรือโดนตัดคะแนน
ฉันเป็นยูซูบินที่มั่นใจ
เธอเก่งที่สุด ยูซูบิน
ยากจังเลย
[ชเวจุนอู]
[โอเคมั้ย]
"โอเคมั้ย"
ฮัลโหล
ชเวจุนอู
ยูซูบินเหรอ
ฉันเองนะ...
ยูซูบิน
ชเวจุนอู
นายได้ยินฉันมั้ย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฮัลโหล
เขาวางสายใส่ฉันเหรอ
อะไรกันเนี่ย เขาวางสายใส่ฉัน
เละเทะกันไปหมดแล้ว พังหมด
แต่วันนี้ยังไม่จบ
ทำไมฉันไม่นึกออกให้เร็วกว่านี้
[ยืนยันตัวตน ใส่รหัสที่อยู่ในข้อความ]
บ้าเอ๊ย
ใช่แล้ว
แต่บ้านซูบินอยู่ที่ไหนล่ะ
ชเวจุนอู นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย
นายจะไปรู้อะไร
เวลาอาจจะไม่เหมาะ
วันนี้ฉันไม่น่าพูดออกไปเลย
พรุ่งนี้ก็ยังมี
หรือวันมะรืน
วันนี้ไม่ใช่แค่วันเดียวที่มี
จองโอเจ อีตาบ้า
เขาแค่ส่งข้อความให้ฉันเวลาที่อยากเท่านั้น
เราคบกันจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย
พระเจ้า
อย่างอแงไปหน่อยเลย แม่ควอนดาฮิน
ผู้ชายเบื่ออะไรง่ายจะตาย
ฉันทำอะไรไป
ฉันหมายถึง...
แฟนสาวไม่ได้ทำแบบนี้กันทุกคนเหรอ
- จองโอเจ - ว่าไง
ขอคุยด้วยหน่อย
เรื่องอะไร
อี๋ น่าขยะแขยง
นายไม่บอกฝันดีฉันเลย
เมื่อคืนฉันต้องทำงาน
- งานอะไรเหรอ - ก็งานที่ร้านอาหารไง
- แต่เมื่อวานนายไม่ต้องเข้ากะนี่ - มีสิ ฉันต้องทำงาน
- ไป... - ไปกันเถอะ!
เอ่อ เรื่องเมื่อวาน...
ขอบคุณที่พาฉันไปห้องพยาบาลนะ
ที่จริงฉันโทรหานายเมื่อคืน
ทำไมเหรอ
ฉันมานึกดูแล้วคิดได้ว่า ฉันยังไม่ได้ขอบคุณนายเลย
และฉันรู้สึกแย่ เพราะคงทำให้นายสอบได้คะแนนไม่ดี
นั่นคือเหตุผลที่โทรหา
มีคนรับสาย แต่ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
แต่ไม่เป็นไรนะ บางครั้งนายไม่ได้ยินอะไร
แม้ว่ารับสายแล้วก็ตาม มันเกิดขึ้นได้
ยังไงซะ ขอบคุณและขอโทษ
ขอบคุณนะ
ฉันต้องไปแล้ว บาย
เธอโทรหาฉันสินะ
ฉันแน่ใจว่าไม่มีใครคบนาย
ไม่มีใครโทรหา หรือส่งข้อความเลยเหรอ
มีคนนึงโทรมานะ
ใครคือ "โอเคมั้ย" เหรอ
ฉันรับสาย แต่ไม่มีใครพูดอะไรเลย
มือถือนายห่วยแตก ไปซื้อเครื่องใหม่ไป
ทำไมชีวิตฉันไม่มีอะไรเป็นไปตามแผนเลย
เหมือนกับว่าทั้งจักรวาลอยู่ตรงข้ามฉัน
ซูบิน
ไง ว่าไง
- ทำการบ้านเสร็จมั้ย - นายคิดว่าทำมือถือหายใช่มั้ย
ตาบื้อ
ไง!
- แล้วเธอจะทำยังไงต่อ - ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
เธอดูมีความสุขนะ...
ในขณะที่ไม่สนใจ สิ่งที่ฉันสารภาพไปเมื่อวานเลย
มีบางอย่างผิดปกติ
อย่าบอกนะว่าแม่ยอดยาหยีโรมี แอบชอบไอ้เด็กใหม่
พระเจ้า ไม่มีทางหรอก
เป็นไปได้
ยังไงก็ตาม
คำถามแปลกๆ อย่างข้อ 15 ไม่ควรมีอยู่ในข้อสอบในอนาคต
นั่นคือเหตุผลที่ขอพบ พวกคุณตอนเช้าขนาดนี้
คุณนายพัค คำถามไม่แปลกเลย...
ครูพัคต้องการให้มีคำถามคุณภาพดี...
ที่มีความดั้งเดิมมากกว่า และเขาทำอะไรเกินตัวไปหน่อย
นั่นคือเหตุผล...
รองผอ. ครับ
- ครูโอ มาพอดี - ครับ รองผอ.
นี่คือคุณแม่ของฮวียอง
ผมได้ยินเรื่องราวของคุณมามากเลยครับ
ผมคือครูประจำชั้นคนใหม่ของฮวียอง
ครูโอฮันคยอลใช่มั้ย
ครับ ยินดีที่ได้พบครับ
อย่างนี้นะคะ...
อย่าเข้าใจผิดไปนะคะ แต่ฉันอยากแนะนำอะไรหน่อย
อะไรนะครับ
ชั้นเรียนแบบเปิดเหรอครับ
เราทำไปครั้งนึงแล้วตอนเปิดเทอม
ฉันทราบแล้วค่ะ
ฉันอยากให้จัดอีกครั้งสำหรับห้องสาม
สำหรับชั้นเรียนภาษาอังกฤษของคุณ
งั้นคุณก็อยากทราบว่า ผมมีความสามารถพอจะเป็นครูมั้ย
คุณฉลาดอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
ผมเกรงว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้ครับ
ในฐานะครูประจำชั้นคนใหม่ ผมวางแผนไว้ว่า...
จะแนะนำตัวเองและประชุมกับผู้ปกครอง
แต่ผมไม่คิดว่าความสามารถของผม จะต้องถูกตรวจสอบโดยผู้ปกครอง
อีกอย่างนะคะ
ฉันได้ยินว่าคุณคอยขัด...
แผนของฮวียองทุกครั้ง
ผมขัดแผนของเขาเหรอ
ครูคิม ครูประจำชั้นคนก่อน
ให้ฮวียองจัดการเรื่องแผนการเรียนได้เต็มที่
เท่าที่ฉันทราบ
นั่นคือเหตุผลที่ห้องสาม เป็นที่หนึ่งตลอดทั้งปี
ฉันจะขอบคุณมากๆ
ถ้าคุณสนับสนุนแผนการเรียนของฮวียอง
มันไม่มีเหตุผลเลย
ทำไมถึงถูกทุกข้อล่ะครับ
ซังฮุน ตัวโจทย์...
ผมคงได้ที่หนึ่งไปแล้ว ถ้าผมถูกข้อนั้นแค่คนเดียว
- เดี๋ยว ครูอธิบายให้เธอฟังข้างในนะ - พระเจ้า
- ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว - เดี๋ยวครูอธิบายให้ฟัง มาสิ
คุณนายพัค ดูแลตัวเองด้วยนะครับ
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน มาเริ่มประชุมช่วงเช้าของเราเลย
มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเหรอ
ฮวียองได้ที่หนึ่งอีกแล้ว
จริงเหรอ
ฮวียอง...
ยินดีด้วยนะ
ขอบคุณครับ ครูโอ
ถ้าไม่ใช่เพราะโจทย์ข้อ 15 วิชาเลข โจซังฮุนก็ได้ที่หนึ่งไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันก็ว่างั้น
ครูคะ ข้อ 15 ให้ถูกทุกข้อจริงเหรอคะ
ครูได้ยินมาแบบนั้น
โล่งใจไปหน่อย
โจซังฮุนคงเป็นบ้าไปแล้ว
เขาทำข้อ 15 ถูกตั้งแต่แรก
ฉันทำผิด แต่ฮวียองช่วยฉันไว้
ขอบใจนะ ฮวียอง
เอาละ เงียบก่อน
มีอย่างนึงที่เราต้องทำก่อนประชุมตอนเช้า
การหาคนมารับตำแหน่งที่ร้างไปนาน
เราจะเลือกรองหัวหน้าห้องกัน
- อะไรกัน - ปุบปับจังเลย
- จริงเหรอ - ทำไมคะ
- จู่ๆ ก็จะเลือกกัน - ทำไมคะ
ไม่ต้องห่วงครับ ครู
ผมรับผิดชอบคนเดียวได้
ใช่แล้วครับ
ผมช่วยเขาได้นะครับ
ครูขอบใจนะ แค่มีพวกเธอครูก็อุ่นใจแล้ว
ยังไง มาเลือกสักคนกันเถอะ
ฮวียองมีเรื่องต้องดูแลมากมาย จนครูรู้สึกเหนื่อยแทน
- งั้นกีแทหรือซูบิน... - เรามีเวลาไม่มากแล้ว
เราจะเอาแบบ...
อาสาสมัครหรือเสนอตัวเลือก
กันดี
แต่ต้องเป็นคนที่ไม่มีหน้าที่อยู่แล้วนะ
เร็วเข้า ทุกคน
- อาสาสมัครหรือเสนอตัวเลือก - ควอนดาฮิน
หนูค่ะ!
- ยุนโซเย - เอาละ
- อีอึนจินมั้ย - โซเย ดาฮิน...
- ผมครับ! - เอาละ
อาสาสมัคร...
อาสาสมัครหรือเสนอตัวเลือก
ฉันเหรอ
ไม่มีทาง
- ฉันทำไม่ได้หรอก - ครูโอ หนูเอง!
ผมไม่เอาด้วยหรอก
เร็วเข้า ทุกคน
เอาละ พิลซัง มีใครอีกมั้ย
- เขาแอบต้องการอำนาจเหรอ - ไม่มีใครแล้วเหรอ
มีใครเห็นด้วยว่า จะให้พิลซังเป็นรองหัวหน้าห้อง
ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
หนูไม่เห็นด้วยค่ะ
ยูพิลซังเอามือลงเลย
โชคไม่ดีนะ พิลซัง ทุกคนไม่เห็นด้วย
โอเค
มีใครอีกมั้ย
จุนอู มีอะไรเหรอ
ผมอยากเสนอชื่อคนคนนึงครับ
เธอไม่เสนอตัวเองเหรอ
ชเวจุนอู นายอย่าเสนอชื่อฉันนะ
เธอจะเสนอชื่อใคร
ครูครับ ขอโทษนะครับ แต่ว่าผมไม่สนใจ
ผมจะ...
รับตำแหน่งเองครับ
เธอเหรอ
จุนอูเสนอชื่อจุนอูเหรอ
หนูเห็นด้วยค่ะ
หนูด้วย หนูเห็นด้วย
หนูด้วยค่ะ
ไม่คาดคิดเลย
โอเค ถ้างั้น...
ครูคะ เขาดีกว่ายูพิลซังนะ
- เห็นด้วย - ฉันด้วย
- จริงเหรอ - ผมเห็นด้วย!
- เขาดีกว่าพิลซังนะ - ใครเห็นด้วยบ้าง
โอเค ชเวจุนอูเป็นรองหัวหน้าห้อง
ชเวจุนอูเป็นรองหัวหน้าห้อง
ปิดดีล
ยินดีด้วยนะ
จุนอูได้เป็นรองหัวหน้าห้องเหรอคะ
ครับ แล้วอีกอย่างนึงนะ...
จุนอูเสนอชื่อตัวเองเลย
จุนอูปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้ดีเลยครับ
ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยครับ คุณแม่
ครูคะ ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณมากๆ เลย
จุนอูเป็นรองหัวหน้าห้องเหรอ
รองหัวหน้าห้อง
เป่า ยิง ฉุบ
ชเวจุนอูชนะ
โอเค ชเวจุนอู เธอเลือกเลย
ยูซูบิน
ยูซูบิน ก้าวออกมาเลย
แล้วเธอล่ะ ฮวียอง
โรมี
ฮวังโรมี มายืนข้างหลัง ฮวียอง
อีกครั้ง พร้อมนะ
เปา ยิง ฉุบ ฮวียองชนะ
เธอจะขว้างใส่ใครก็ได้ จะชายหรือหญิง
ถ้าโดนขว้างใส่ ก็ออกจากเกมไป โอเคมั้ย
- ครับ - ค่ะ
ทีมแรก กีแท เตรียมพร้อม
มาลุยกันเลย
- พระเจ้า! - เยี่ยม!
- ให้ตายสิ - ลุยกันเลย!
แม่เจ้า ต้องเจ็บแน่ๆ
ให้ตายสิ
นี่! เธอสองคนทำอะไรน่ะ
ส่งบอลให้คนอื่นบ้าง
ซูบิน!
- เอาล่ะนะ! - โรมี เอานี่
นี่!
ควอนดาฮิน! เอานี่ไปกิน!
ตรงนี้!
โยนใส่เธอเลย! ขว้างใส่เธอ!
เร็วเข้า!
ตายแล้ว
เดี๋ยวก่อน
ส่งมานี่
เยส!
ชเวจุนอู
ยูซูบิน...
เธอนี่เหมือนเมล็ดถั่วเลย
ถั่วเม็ดเล็กๆ
ชเวจุนอู ออกไป!
ไม่อยากเชื่อเลยว่าชเวจุนอูทำแบบนั้น
ทำไมเขาต้องเล่นใหญ่ และเอาตัวไปบังให้เธอ
เขาก็แค่อยากรับบอลแหละ
ตอนนี้เขาเป็นรองหัวหน้าแล้ว คงอยากแสดงตัวตนใหม่
เฮ้อ
อีกอย่างนะ ที่เหลือจะเชื่อก็คือสิ่งที่ยัยนั่นทำ
เธอจะขว้างใส่เธอ แต่ทำเป็นขว้างใส่ฉัน
โอ๊ย เจ็บจังเลย
โทษที ดาฮิน
ช่างยัยปลาเน่านั่นเถอะ
"ปลาเน่า" เหรอ
อีกอย่างนะ เมื่อกี้โอเจเท่มากๆ เลย
เอ่อ ก็...
แฟนฉันก็เป็นแบบนั้นตลอดแหละ
เธอทำอะไรเนี่ย น่ารำคาญจริงๆ
- หลบไปเลย - ดาฮิน ดาฮิน
- ตรงนั้น - ระวัง!
ดี!
- ระวัง! - ตรงนั้น
- ทำได้ดี - ไปกันเถอะ!
นายมีพธาธิในท้องหรืออะไร
- หลบไป - บ้าเอ๊ย
เราจะสายแล้ว
เลิกทำเป็นเล่นได้แล้ว
[ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้ชาย]
ฉันจัดการเรื่องข้อสอบเลขแล้ว
- ยังไงครับ - ไอ้โง่เอ๊ย
แกทำให้พ่อแกขายหน้าแบบนี้ได้ยังไง
ทำไมฉันต้องเลียแข้งขาคนอื่นเพื่อแก
ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น
ผมขอโทษครับ
จะสรุปออกมาว่าคำถามมันผิด
แต่อย่างไรก็ตาม ลูกชายผจก. โจ โจซังฮุน กลับแก้โจทย์ได้โดยไม่มีปัญหา
แล้วแกล่ะ
ฉันเสียเงินที่ลงแรงหามา เพื่อจ่ายค่าติวเตอร์ให้แก
เมื่อไหร่แกจะตั้งสติได้
ฮะ
ที่รักคะ...
ที่รักคะ เดี๋ยวก่อน อย่าทำแบบนี้เลย
ครั้งนี้ฮวียองพยายามอย่างหนักแล้ว
- ที่รัก อย่าทำแบบนี้ - นั่นเรียกว่าพยายามแล้วเหรอ
- ที่รักคะ ได้โปรด... - จะไม่หลบไปใช่มั้ย
หลีกไป!
แม่ครับ ขึ้นไปข้างบน
ไม่
ตีฉันแทนเถอะค่ะ
- ตีฉัน - ได้
เธอก็ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน
วันนี้ฉันจะสั่งสอนพวกแกทั้งสองคน
ชเวจุนอู
อยากให้ฉันลบล้างความผิดให้มั้ย
เรื่องที่ขโมยนาฬิกาน่ะ
ฉันจะพิสูจน์ว่านายบริสุทธิ์
โอเคมั้ย
ทำอะไรล่ะ นายพลาดโอกาสนั้นไปแล้ว
ฉันบอกว่าจะล้างความผิดให้ นายไม่ต้องการเหรอ
ดูเหมือนนายจะโกรธมาฮวียอง เรื่องข้อสอบเลขนะ
ไปจัดการเองเถอะ
ไม่ต้องดึงฉันมาเกี่ยว
เฮ้ย ชเวจุนอู
เฮ้ย!
มาฮวียอง
เฮ้ย
- นี่ - ไอ้เวร
ไอ้ขี้ขลาด
นายใช้แม่นายมากล่อมครูเลขเหรอ
ฉันได้คำตอบที่ถูก และฉันควรได้ที่หนึ่ง
แต่นายทำให้คำตอบถูกทุกข้อ
ฉันไปทำอะไร
ครูเลขยอมรับว่าคำถามมีจุดผิด
นายทำวิชาอื่นได้แย่กว่าฉัน
นั่นคือเหตุผลที่นายไม่ได้ที่หนึ่ง ทำไมถึงมาโทษฉัน
บ้าไปแล้ว
พ่อแม่นายมาโวยวาย
จนครูเลขต้องยอมแพ้ นายคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องเหรอ
นายเห็นเหรอ
นายมีหลักฐานเหรอ
ฉันถามว่านายมีหลักฐานเหรอ ไอ้เวร
ใช่ว่ามันคือความผิดนาย
นายก็แค่สัตว์เลี้ยงของพ่อแม่
คงดีกว่าถ้าฉันไปถามพวกเขาเอง
นายก็คอยดูล่ะ ฮวียอง
ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้เองทุกทาง และได้ที่หนึ่งอีกครั้ง
ฉันคิดว่านายคงรู้สึกผิดกับบางอย่าง
คงเป็นเพราะไม่ฉลาดเท่าฉันล่ะสิ
ไอ้เวรนั่น...
ใช่ว่ามันคือความผิดนาย
นายก็แค่สัตว์เลี้ยงของพ่อแม่
- แน่นอนสิ - พระเจ้า เธอต้องภูมิใจมากๆ
ฉันภูมิใจจริงๆ
ใครอยากไปเล่นที่บ้านซูบินวันนี้บ้าง
- ซูบิน เธอต้องมาด้วยนะ - เธอต้องไปด้วยนะ
- ฉันจะให้เธอไปกับเรา - เงียบก่อน
ไปกินต๊อกบกกีกัน
- โอเค - ต๊อกบกกี!
ใช่ ไปกินต๊อกบกกีกัน
โอเค...ปลาหมึกทอดมาแล้ว
ทานให้อร่อยกันนะ
- เชิญครับ - ขอบคุณค่ะ
ยินดีต้อนรับ นั่งตรงนั้นได้เลย
สวัสดีครับ ผมเพื่อนโอเจครับ
เธอคือคู่หูของโอเจ
ชเวจุนอูใช่มั้ย
ครับ
เธอที่ย้ายมาและวาดรูปเก่งๆ ใช่มั้ย
ครับ
ยินดีที่ได้พบ ฉันคือพ่อของโอเจ
เธอนี่หล่อกว่าที่ฉันได้ยินมาอีกนะ
เกือบหล่อเท่าลูกชายฉันเลย
โอเจ
- ครับ - จุนอูมาหา
- โอเคครับ - รอแป๊บนะ
จุนอู
- เด็กคือใครเหรอ - น้องชายฉัน โอดง
น่ารักเนอะ
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันจะเอาต๊อกบกกี กับของทอดให้นาย
ไว้ทีหลัง ฉันมาที่นี่เพราะ...
- โอเจ - ว่าไง
- เรามีปัญหาแล้ว - ทำไมเหรอครับ
มีออเดอร์เดลิเวอรี่เยอะมาก
ไม่นะ
- อย่าร้องไห้สิ โอดง - ยินดีต้อนรับครับ
- สวัสดีครับ - ยินดีต้อนรับครับ
- เชิญนั่งครับ - เราควรทำยังไง
แม่คงยังไม่กลับเร็วๆ นี้
อย่าร้องไห้สิ โอดง อย่าร้องนะ
ให้ฉันไปส่งของให้มั้ย
ฉันจะซาบซึ้งใจมาก แต่มีหลายออเดอร์มาก
แทนที่จะทำแบบนั้น...
ต้องเป็นลูกเขาแน่เลย
เขายังดูเด็กอยู่เลย
ตายแล้ว เขาหน้าเหมือนพ่อเลย
หล่อจังเลย
ผมไม่ใช่พ่อครับ
ดูดีเลยนะ
ขอบใจ ไปกันเถอะ
โอเจ ฉันมีเรื่องจะถามนาย
กลับไปกันก่อนเถอะ ตรงนี้ร้อนชะมัดเลย
ไปกินต๊อกบกกีกันเถอะ
ยูซูบิน...
อะไรเหรอ
เธออยู่ไหนอะ
นายรู้มั้ยว่าบ้านซูบินอยู่ที่ไหน
อะไรนะ
งั้นนั้นก็คือจุดเริ่มต้นของเรื่องบ้าๆ นี่
ไม่
นั่นเป็นแค่ข้ออ้าง
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เพราะมันเป็นครั้งแรกของฉัน
แต่...
ฉันหมายความอย่างที่พูดจริงๆ
ฉันหมายความแบบนั้นจริงๆ
ดาฮินบอกว่าซูบินคงถึงบ้านแล้ว ถ้านายรีบไปตอนนี้
แต่นายมีอะไรที่ต้องเอาไปให้เธอเองกับมือ
ชเวจุนอู
ทำไมนายเดินเร็วจัง
เราเจอกันอีกแล้วนะ
- ก็คงงั้น - นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันมาหายูซูบิน
ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะ
ฉันกำลังจะไปบ้านซูบินเหมือนกัน
นายจะไปหาเธอทำไม
นายส่งข้อความเอาก็ได้
โรมี ฉัน...
ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกยูซูบิน
ฉันขอไปเจอเธอก่อนได้มั้ย
มีอะไรเหรอ
ฉันมีบางอย่างจะบอกนาย ไหนๆ ก็เจอนายแล้ว
ได้เลย
ฉันยอมรับรักนายนะ
นี่คือวันแรกของเราในฐานะแฟน
ฉันรู้ว่านายชอบฉัน
ฉันมาลองคิดๆ ดูแล้ว
แต่ฉันก็รับรักนายดีกว่า
เรามาคบกันเถอะ
นายกับฉัน
โรมี
ท่าทางเธอจะเข้าใจอะไรผิดไปนะ
ฉันไม่ได้ชอบเธอ
อะไรเนี่ย นายเล่นตัวเหรอ
นายพูดเรื่องอะไร ฉันเห็นนายจ้องฉันตลอดเวลา
นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่านายรู้สึกยังไง
ฉันชอบซูบิน
เธอคงคิดว่าฉันมองเธอ...
เพราะฉันแอบมองซูบินอยู่
ฉันขอโทษนะถ้าทำให้เธอเข้าใจผิด
แต่ยังไงฉันก็ควรบอกความจริงกับเธอ
นายแอบชอบเธอ ไม่ใช่ฉันเหรอ
เธอเป็นแฟนมาฮวียองนะ
ซูบินไม่ใช่แฟนของฮวียอง
ฉันถามเธอแล้ว
ไปก่อนนะ
แม่สงสัยจังว่าเขาจะยอมให้ลูก สอบวัดระดับอีกครั้งมั้ย
ยูซูบิน
สวัสดีครับ ผมชเวจุนอู
เพื่อนร่วมห้องของซูบินครับ
จ้ะ ฉันรู้แล้ว
มีอะไรเหรอ
- ผม... - นี่ จุนอู
เรากำลังรีบ ไว้คุยกันพรุ่งนี้ที่โรงเรียนได้มั้ย
ไปกันเถอะค่ะ แม่
ขอเวลาแป๊บเดียว
ผมขอคุยกับซูบินหน่อยได้มั้ยครับ
[สู้สุดใจ วัย 18]
ซูบิน...
ไปดูหนังกันมั้ย
- จุดเริ่มต้นของอีกคู่เหรอ - ยินดีด้วยนะ ซูบิน
ฉันทำได้
ยินดีต้อนรับสู่ชั้นเรียนเปิดภาษาอังกฤษ!
เอาล่ะนะ!
มีใครมีความเห็นอื่นมั้ย
ผม...
ไม่เห็นด้วยกับความเห็นนั้นครับ
เปลี่ยนทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิม
แล้วผมจะปิดปากเงียบ
ผมจะคุยกับซังฮุนให้อีกครั้งครับ
ได้โปรดเมตตาด้วยนะครับ ท่านประธาน
ซังฮุน เห็นแก่พ่อเถอะ ปล่อยเรื่องนี้ไปนะ
เมื่อเวลาผ่านไป เราจะกลับไปอายุ 18 ไม่ได้แล้ว
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย